URL is dead

In 2008 publiceerde Readwriteweb een artikel “The URL Is Dead, Long Live Search“, waarin werd voorspeld dat de url van minder belang zou worden en zoekers worden aangespoord met een specifieke opdracht. Uiteraard zagen zij als een van de redenen de afname van unieke mogelijkheden en onderscheidend vermogen voor urls.

In Nederland zie je ook al voorbeelden, zoals de Ambi-Pur commercial met de opdracht “Google ‘geur’ voor de kortingsbon”, zoals ook hier door Bijgespijkerd aangehaald. Is het opdrogen van de url-bron de aanleiding van dit verschijnsel??

Een snel overzicht van Google bewijst wat de meeste experts al lange tijd roepen, men gebruikt het zoekveld als navigatie element. Bij usability testen heb ik het ook gezien dat er bepaalde type gebruikers zijn die de ‘omslachtige’ navigatie volledig overslaan en hun weg zoeken en vinden. Een site-naam, soms zelfs met extensie, zoeken is een veel voorkomend startpunt in de browser. Dure voor de gesponsorde links die als bookmark functioneren op dat moment.

Hypothese

Er is een overweldigende hoeveelheid van informatie, de een roept ‘information overload‘ de ander ’filter failure‘, maar ondertussen leiden de cowpaths naar slim gebruik van het zoekveld. Simpelweg door op te houden met organiseren, backuppen en of zelfs ‘bewaren’, was 2010 niet het jaar van ‘the cloud’?

Als alles out-there is én 24/7 beschikbaar… moet je het dan nog naar je toehalen en je toe eigenen?

Google

Google Chrome, de browser van Google, heeft geen apart zoekveld. De adresbalk is tevens het zoekveld en het suggereert tevens valide url’s wanneer ze dat kunnen, wat de ‘zoekers-uit-gewoonte’ misschien niet zo snel zal opvallen. Het kan helpen tegen het ‘bookmark-gebruik’. Met deze slimme adresbalk werkt Google verder aan het idee (en de database ) dat gebruikers taak-georienteerd zoeken.

Het begon al in gmail, “is:unread”, “label:actions”, “from:” of “has:attachment”. Waarmee zij het probleem probeerden te voorkomen dat de gebruiker kritisch met zijn data omging (categoriseren, weggooien, backuppen) maar het vooral gewoon in één grote verzamelbak gooide; ‘Google Mail’.

Taak-Interface

Lifehackers kennen Quicksilver al jaren, het is een programma launcher en meer. Het kan reminders instellen, een mailtje starten, of iets aan een adresboek of kalender toevoegen; alles vanuit een eenvoudige interface. Google Quick Search Box project is het project van de maker van Quicksilver en heeft er een nog intelligentere applicatie van gemaakt.

Een applicatie dat bestaat uit een zoekscherm, waarin je kunt zoeken op je machine (oppervlakkig én inhoudelijk, in álles of waar je het toestaat), het www of je netwerk. Het is een nog rijkere applicatie-launcher en het maakt ordening helemaal onnodig. Het maakt niet uit waar je het neerzet, je vindt het toch wel. Een overvolle applicatie-dock is ook niet meer nodig, “[short-cut] + CHR” is al genoeg om CHROME als eerste suggestie (gebasseerd op populariteit) op te laten roepen en te starten.
Zelf ben ik inmiddels overgestapt op (shareware) Launchbar, het maakt nagenoeg geen aanslag op mijn OS, is daarom nog sneller, minder ‘aanwezig’ en het eenvoudigst van de 3 zover om als ‘taak-interface’ te gebruiken.

Ontwerpen van slimme interfaces, nu!

Wij ontwerpers kunnen nu al de ‘taak interface’ integreren, en door het centraal te positioneren (ipv zoals van oudsher ‘zoek’ ergens rechts-bovenin te verstoppen) kunnen we eindelijk afstappen van de ‘gezochtte’ (pun intended) navigatie-interfaces bedoeld om gebruikersgemak toe te voegen. Zoek is niet alleen een technische uitdaging, maar vooral ook een ontwerp uitdaging. De auto-complete of auto-suggest, de zoekresultaten, maar vooral de vorm, de structuur, hierarchie en vergevingsgezindheid. We zijn een snel-lerend zoek-volkje, maar niet heel erg geduldig…

We ontkomen er niet meer aan… Je OS bevat een taak interface, je iPod/iPhone, applicaties als Evernote en -fingerscrossed- 7thsen.se ook bij de release aanstaande 8 juni. Zelfs de auto stappen we in en kunnen we verbaal deze taak-interface gebruiken; “licht AAN”, “playlist TEAM WILLIAM” en “bestemming BAGELS&BEANS ARNHEM”… of klinkt dat alleen maar heerlijk?

You Never Get A Second Chance…
“Another aspect of the Mac OS x ui that I think has been tremendously influenced by [Steve] Jobs is the setup and first-run experience. I think Jobs is keenly aware of the importance of first impressions…I think Jobs looks at the first-run experience and thinks, it may only be one-thousandth of a user’s overall experience with the machine, but it’s the most important onethousandth, because it’s the first one-thousandth, and it sets their expectations and initial impression.”

—Uit Getting Real (37 signals) John Gruber

Bij het ontwerpen van bruikbare, intelligente en aantrekkelijke user interfaces, wordt vaak een gemiddelde type content gebruikt. Gelukkig hebben we geleerd om ook ‘typisch schreeuwerige’- banners te gebruiken. En (visueel) te testen met gebruikerscontent dat niet in eerste instantie ons ontwerpers hart harder doet kloppen. Elke mogelijke smerige detail is afgedekt en uitgewerkt… maar hebben we ook gedacht aan de zogenaamde “Blank Slate” die bezoekers of gebruikers als eerste ervaring zullen opdoen?

Design patronen

Met mijn geheime alter-ego ben ik opnieuw gaan inschrijven bij diverse grote sociale netwerken om te zien hoe zij dat doen. Hoe word ik verleidt om na het registreren de site te gaan gebruiken. Te gaan vullen met mijn waardevolle persoonlijke informatie. Of om het te personaliseren voor mezelf, zodat ik nog eens terug kom. Kortom: hoe ziet die ‘Blank Slate’ bij de meeste grote bekenden eruit?

Opvallend is dat meeste sites de gebruiker in één moeite in de “invite”-val lokken. Door een invulveld voor e-mailadres (wat voor ook de inlog van de site is) en password neer te zetten, lijkt het alsof je inlogt. Twitter neemt deze first-time user ‘trap’ erg ver, maar mogelijk wel op meest interessante wijze:

Twitter: Look who else is here. Start folowing them!

Enkele andere goede en minder goede Blank-Slate voorbeelden

Facebook: voor de gevorderde 'social-networkers', geen inspiratie

Linkedin: vol en schreeuwerig!

Slideshare: beginnen met (te veel?) inspiratie opdoen.

Google RSS reader: mijn persoonlijke favoriet. Niet overladen, wel uitnodigen.

Flickr: zwarte band 'Blank Slate' ontwerpen.

Backpack: van 37signals; uitvinders van het 'Blank Slate'- issue

Best practices, waar moet je aan denken:

• Lege ruimtes gebruiken voor tutorials of help features.
• Maak gebruik van on-afgemaakte delen content, gebruikers hebben de neiging om het af te maken, netjes te maken.
• Laat een voorbeeld van een gevulde pagina zien, wat bezoekers kunnen verwachten en waarom ze even moeten doorbijten.
• Beantwoord first-time vragen als: “wat voor pagina is dit?”, “wat moet ik nu doen?” en “hoe ziet het er vol uit? (is het mijn moeite waard?)”
• Kortom: schep de juiste verwachtingen, help frustratie verminderen, voorkom intimidatie en verwarring.

Bronvermelding: Getting Real (37 signals)

Deze post staat ook op
dailyux.nl/2009/05/25/design-for-empty-content/

1. Make It Direct
   ‘In-page editing’, ‘Drag and Drop’ en ‘Direct Selection’
2. Keep It Lightweight
   ‘Contextual tools’ en ‘Secondary menu’
3. Stay of the Page
   ‘Overlay & Inlay’, ‘Inline paging’, ‘carousels’ en alles ‘Single Page’
4. Provide an Invitation
   “Invite me to do it!”
5. Use Transitions
   ‘Transitional patterns’ en design voor focus
6. React Immediately
   ‘Live search + suggest’, ‘Autocomplete’: ‘lookup patterns’

Meteen is al duidelijk dat het boek “Designing Web Interfaces” bedoeld is voor rich (web-) interactions. Een boek vol design patronen, gericht op het ontwerpen van rijke user experiences, bij voorkeur single-page interacties.

Elk hoofdstuk, elk design principle, begint met een stuk theorie. De design patronen worden ontleed qua werking en de valkuilen of voordelen worden duidelijk op een rijtje gezet. Elk subhoofdstuk wordt afgesloten met een sectie ‘best practices‘ (aanrader voor scannende lezers), een rijtje “do’s and don’ts” die de moeite waard zijn om te overwegen. En redenen die je allang was vergeten of die je kunt gebruiken wanneer je voor een bepaald patroon moet pleiten (of afbranden).

Tijdens het schrijven van dit boek hebben Bill en Therese ons lang lekker gemaakt met kleine tipjes van de sluier op designingwebinterfaces.com. Met een Flickr collectie met de meeste, zo niet alle, patronen uit het boek: omdat het kleine plaatje in het boek niet altijd even duidelijk is.

Met andere woorden…

Een aanrader! Het is een prettig boek om te lezen, zelfs om snel te scannen omdat de tekst in kleine brokjes is opgedeeld. Handig om paraat te hebben, dankzij de theorie en de vele tips en suggesties.

Deze post staat ook op dailyux.nl/2009/05/14/gelezen-design…web-interfacesgelezen-designing-web-interfaces/

• Standard Screen Patterns: 12 patterns w/100 examples
• Essential Controls: 30 controls for RIA design and development
• Components for Commonly Requested Features: 15 patterns and examples

Inhoud van het eerste deel uit de serie

Op de persoonlijke site van Theresa Neil designgenie.org kun je het eerste artikel ook als pdf downloaden.

Bezoek andere ‘design patterns’ websites

• Welie
• Patterntap
• uidesignpatterns.org
• Smiley Cat Design showcases
• ui-patterns.com
• Factory Joe @Flickr
• Yahoo! Design Pattern Library