Het feestje van Simon Collison -New Adventures in web design 2013- in Nottingham werd dit keer vooraf aangekondigd als de (voorlopig?) laatste keer. Van 2011 weet ik dat niet alleen Nottingham een ontzettend leuke stad is om te bezoeken, zelfs in het koude januari, maar dat het congres erg leuk en de moeite waard is. Dus 2013 wilde ik er dolgraag weer bij zijn om Jason Santa Maria, Jon Tan en aanvankelijk aangekondigde Dan Rubin te zien. Dan Rubin werd uiteindelijk vervangen, Jessica Hische maakte het meer dan goed.

Photo by yannis_

Jason Santa Maria

Jason Santa Maria opende de dag met “The Nimble Process’, zijn lessons-learned als ontwerper van verschillende processen en met name in zijn tijd bij Typekit.com. Over de discussie “Design in Photoshop vs Design in Browser” zegt hij, kies het middel dat het minste design-werk met zich meebrengt, maar waarmee je wel je idee goed kunt overbrengen/verkopen. Dat kan de ene keer op papier, in de browser of in Photoshop zijn. Zijn discussie ging van “designing in the Browser” naar “Deciding in the Browser”. Maar bovenal was zijn boodschap;

Start on paper…. f*ck fidelity!

HA! Rock on JSM! In het begin zijn details je vijand, geven je teveel grenzen en belemmeringen. Dus laat je creatieve ideeën vloeien op papier en maak je geen zorgen over knullige schetsen.

Ideas want to be ugly!

Sta jezelf toe veel en ook knullige schetsen te maken, besteed niet te veel tijd aan ‘mooi makerij’ maak je hoofd leeg schetsen en laat alle opties voorbij komen. Lees het boek “Bird by Bird“ Some Instructions on Writing and Life waaruit JSM inspiratie haalde. Hij raadde ons het boek hartelijk aan om te lezen over “Shitty first drafts”.

Tenslotte… begin ook niet met een grid maar start met de content (wie hamert daar tegenwoordig niet op?), het font en werk dan pas terug naar het uiteindelijke grid om mee verder te werken.

Tyler Mincey raakte bij mij persoonlijk geen snaar en Michael Heilemann was vooral erg grappig met zijn betoog “Follow your F*ing bliss”. Tiago Pedras sprak gepassioneerd over “Responsive Teaching” en moedigde ons aan om een mentor te worden, of actief betrokken te raken bij een opleidingsinstituut.

Photo by andreasdantz

Jon Tan’s quite delights

Vlak voor de lunch mocht Jon Tan ons weer blij maken met een typografische traktatie getiteld ‘Impact vs Immersion (creating a narrative design)’, de nadruk in zijn presentatie lag op de balans tussen ‘interuption’ en ‘disruption’ in typografie. Hij quote veelvuldig Robert Bringhurst (‘What is reading for‘) en haalde uit een onderzoek aan (‘The Aestetics of Reading‘ PDF). Daaruit bleek dat de leessnelheid niet door goede of slechte typografie werd bepaald. Echter, de proefpersonen die naderhand de leestijd moesten inschatten, gaven aan dat stukken tekst met ‘goede’ typografie sneller werd gelezen dan ‘slechte’ typografie. De conclusie van dit onderzoek “Good typography indices a good mood“ maw. van mooie typografie krijgt men een blij gevoel en gaat de tijd (gevoelsmatig) sneller voorbij.

Mijn hart smolt met de luchtige opmerking dat we in typografie kunnen zoeken naar ‘quite delights‘, kleine details waar we als lezer blij van worden. En ‘vergeten’ details zijn bijvoorbeeld ligaturen of small caps. Jon gaf ons enkele suggesties in CSS om typografie te verbeteren en zijn kleine tip was om bij het testen van fonts niet “a quick brown fox jumps…’ te gebruiken maar ‘agh! iIi1 0o’ en mogelijk kun je daar ook ’agh! iIi1 0o fi’ van maken. In kort was de boodschap van Jon Tan om door middel van typografie te zorgen voor subtiele onderbrekingen (‘interrupt gently’) want…

…details in typefaces are not meant to be seen but to be felt (– Erik Spiekermann)

Dat allemaal voor de lunch! Na de lunch was het de beurt aan Seb Lee Delisle (‘Hybridify yourself’), Stephanie Troeth (‘How can we make a web that get’s better with use’), Wayne Hemingway (tells it like it is ‘Red or dead’ -story) en Jessica Hische (‘Procrastiworking’).

Hybridify yourself

Seb Lee Delisle, ik was gewaarschuwd dat hij waanzinnig leuk zou zijn en hij was nog leuker! Met een paar leuke verwijzingen naar de vorige presentaties, nep grafiekjes en een vurig betoog om te leren programmeren. Seb heeft succesvol zijn voorliefde voor particles overgebracht op een gemixte zaal designers/developers/other die ons aller nerd-hart harder liet kloppen door basic-kunst op de commodore 64. Sigh…

Procrastiworking FTW

Stephanie’s presentatie was vooral achteraf indrukwekkend en Wayne Hemingway startte met zijn indrukwekkende levensverhaal waar ik ademloos naar heb zitten luisteren met een glimlach van oor tot oor. Wat een fijne man om naar te luisteren. Geen Dan Rubin maar Jessica Hische en ‘Procrastiworking’ is meteen een titel om naar vooruit te kijken. Jessica is ook een plezier om naar te luisteren en brengt ons grappige grafiekjes, haar vriendje en spreekt met vuur over het ‘werk’ dat je doet terwijl je procrastinate. Dat ‘werk’ zou wel eens je ‘bliss of roeping’ kunnen zijn waar Michael Heilemann (en de rest tussen de regels door ook) naar verwees en ze gaat dieper in op hoe je erachter kunt komen wat het is (je roeping) en hoe je de balans kunt vinden tussen betaald werk en dat waar je geen genoeg van kan krijgen omdat het niet als werk voelt.